کنج دلم

به کنج کنج دلم تیر عشق تو خورد
که قطره‌‌قطره غمو سیل اشک تو برد

این قطره‌ی ناچیز، از مِهر تو لبریز
دریا می‌شه که با صخره‌ها بشه گلاویز

موجم که به صخره می‌کوبم
دنیای همیشه آشوبم
آتیشم بزن ولی بازم
هر ساله محرما خوبم