کشون کشون به روی خاکا

کشون کشون به روی خاکا 
یه پیر مرده که افتاده 
با دست بسته و لب تشنه 
نفس نداره تو این جاده 

مدینه باز شده، کوهِ بلا 
نداره آخر این، این غصه‌ها 

خسته شده، یکم توروخدا، آهسته تر 
زخمی شده میون کوچه‌ها بی بال و پر 
فرصت بده، پیاده انقدر راهش نبر 

واویلتا، غریب آقام آقام‌...

****

به یادِ دختری گریونه 
تموم صحنه‌های اینجا 
شبیه کربلا می‌مونه
 
می‌خونه روضه‌ی شام بلا 
عمو می‌بینه از رو نیزه‌ها 

تاریکی و یه نام نجیب همش می‌زد لگد 
دائم جلو چشم همه می‌زد حرفای بد 
از روی نی بابای دختری با سر اومد 

واویلتا، غریب آقام آقام...