کشتی پهلو شکسته بین موج غمها

کشتی پهلو شکسته بین موج غم‌ها 
من حسینم که شده چشمام برای تو دریا 
دل کشتی نجات گرفته باز تلاطم 
شده تو طوفان زدیه رنج و بلای دنیا 
حتی این دم آخری دل شورت برای منه 
می‌دونم که اشک چشات واسه کربلای منه 
واسه غریبی پسرت روضه می‌خونی مادر 
با گریه هات خون میشه دلم تو که می‌دونی مادر 
کارم به گودال نمی‌کشه اگر بمونی مادر 

شنیدم راه تو رو یکی تو کوچه بسته 
یه جوری سیلی زده که گوشوارت شکسته 
پیچیده توی در و همسایه این خبر که بعد اون روز می‌خونی نمازتو نشسته 
می‌بینم رد ضربه‌ی سیلی روی صورتت
چند وقته که زخمش هنوز باقیه روی صورتت 
از روزگار بدون تو خدا می‌دونه سیرم 
تا آخر عمر با غم تو زانو بغل می‌گیرم 
کارم به گودال نمی‌کشه اینجا برات می‌میرم 
کارم به گودال نمیکشه اگر بمونی مادر

این قد غصه نخور که من کفن نمی‌خوام 
به خودت زحمت نده که پیروهن نمی‌‌خوام 
حالا که از وطنت خیری ندیدی مادر
 دیگه بعد رفتنت منم قطعا نمی‌خوام 
کاش قبل از جدایی تو از پیکر جداشه سرم 
قتلگام همینجاست اگه روی پات نباشه سرم 
تا وقتی زندم روضه خون کوچه‌های مدینم 
همینجا از بار غم تو سنگین روی سینم 
کارم به گودال نمی‌کشه داغ تو رو نبینم 
کارم به گودال نمی‌کشه اگر بمونی مادر

خنده کنان می‌رود روز جزا در بهشت 
هر که به دنیا کند گریه برای حسین 
چون به عزا خانه‌اش پا نهی آهسته نِه
بال ملائک بود فرش عزای حسین 
مُلک سلیمان بود در نظرش بی‌بها 
هر که گدایی کند پیش گدای حسین 
بی‌همگان به سر شود
بی تو به سر نمی‌شود 
داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی‌شود 
صفا و مروه دیده‌‌ام گرد حرم دویده‌ام 
هیچ کجا برای من کرببلا نمی‌شود 
حسین حسین حسین