کربلا کربلا واکن آغوش خود

(کربلا کربلا، وا کن آغوش خود
خیز و آماده‌ی، کاروان باش) ۲

آب و جارو کن و، طاق نصرت بزن
میهِمان آمده، میزِبان باش

(مهمان آمد، السّلام السّلام) ۲
بگذار اینجا، هرچه سنگِ تمام

اهلاً سهلاً، سیدی یا حسین...

(قطره شبنمی، طفل شش‌ماهه‌ای
دارد این کاروان، سایه‌بان باش) ۲

دختری دارد او، پاک و پاکیزه رو
کمتر از گل نگو، مهربان باش

(گلباران کن، خوش تدارک ببین) ۲
از حج آمد، عاقبت شاه دین

اهلاً سهلاً، سیدی یا حسین...
 
(کرده حج را رها، ولی آورده او
از دیار مِنا، ذبح اعظم) ۲ 

(مشعرش خیمه‌گاه، کعبه‌اش قتلگاه
زمزم او شده، نهر علقم) ۲

(در این میقات، بسته احرام خون) ۲
کامل کرده، حج خود را کنون

اهلاً سهلاً، سیدی یا حسین...