کاروان

(می‌رسد کاروان حسین
آخر سر به‌ کرب‌وبلا) ۲
گوییا که به پا شده است
شور محشر به کرب‌وبلا

این‌جا منزل آخر، این‌جا قتلگاه ماست
این‌جا طور سینای ابی‌عبدالله‌ست

علَم به دوش علمدار باوفا
رسد به گوش همه حُسن این صدا
به پیش زینب صدا زد خود حسین:
(اَعوذُ بِاللّه مِنَ الکَربِ وَ البَلاء) ٢

(غم نباشد به اهل حرم
تا که عباس در این حرم است
در سپاه حسین علی
این پسر صاحب علَم است) ۲

عباس معنیِ نابه، از فضل، پدر باشد
(خورشید که حسین است و او قمر باشد) ۲

کند نظاره جمالش خودِ خدا
تویی تو سقا به این دشت نینوا
چه آید این‌جا سرت مابین حرم
(اَعوذُ بِاللّه مِنَ الکَربِ وَ البَلاء) ٢