چون هلال ماه شعبان از افق شد جلوهگر
حاج مهدی سماواتیپسندیدن4
بازدید1.8K
هلال ماه شعبان از افق شد جلوهگر از گلستانی سر دامنکشان کردم گذر بَه چه بستان در صفا و خُرّمی رَشکِ بهشت چون درختانِ بهشتی شاخهها غرقِ ثمر بر لبِ هر جویباری عاشقانی بیقرار بر سرِ هر شاخساری بلبلانی نغمهگر چون نظر کردم بر آن گُلهای گوناگونِ باغ بر گُل سرخی مرا افتاد زان گُلها نظر جلوهها بخشیده آن گُل، گُلرُخانِ باغ را سایهها افکنده آن گُل روی گُلهای دگر چون ز بویش مست گشتم، دامنم از دست رفت شد ز دیدارش سرشکِ شوق جاری از بَصَر باغبان را گفتم این گُل چهره از بستانِ کیست؟ وَز کدامین دودمان است این گُلِ والاگهر؟ کیست این خورشیدِ تابان کز تماشای رُخش عاشقی در هر قدم افتاده از خود بیخبر؟! گفت این بشکفتهگُل ریحانِ باغِ مصطفاست شاهکارِ خامهی صُنعِ خدای دادگر قافلهسالارِ جانبازان، حسین ابن علیست مادرش زهرا، علی ابن ابیطالب پدر فَرّ حیدر از جَبینِ تابناکش آشکار نور زهرا از فروغِ دیدگانش جلوهگر پَر گرفت از مَقدمِ او فُطرس بشکستهبال چون هُمای رحمتش بر ماسَوا گسترد پَر ***** ای به نثارِ مَقدمت گوهرِ اشکِ دیدهام وِی به فدای جانِ تو جانِ به لب رسیدهام نیست بجز ولای تو مَشی و مرام و ایدهام من به بهای هستیام مِهر تو را خریدهام خوشم که دارم از جهان محبّتِ تو را حسین حسین...