چه کربلاست که آدم به هوش می‌آید

چه کربلاست که آدم به هوش می‌آید
هنوز ناله‌ی زینب به گوش می‌آید

چه کربلاست کز آن بوی سیب می‌آید
صدای ناله‌ی شاهی غریب می‌آید

چه کربلاست کز او بوی مشک می‌آید
هنوز خون ز دو لب‌های خشک می‌آید

چه کربلاست که بوی گلاب می‌آید
صدای گریه‌ی طفل رباب می‌آید

چه کربلاست که بوی عبیر می‌آید
صدای کودک ناخورده شیر می‌آید

چه کربلاست که آبش به قیمت جان است
به گوش جان همه‌جا ناله‌های طفلان است

مگر به کرب‌وبلا آب، قیمت جان است
چرا نگفته کسی این حسین مهمان است؟!

چه کربلاست که زینب شکسته می‌آید
به سوی کعبه‌اش احرام بسته می‌آید

چه کربلاست که هر عقل مات و حیران است
هنوز پیکر شه زیر سمّ اسبان است