چه می شود که ببینم رسیده رور ظهورت

چه می‌شود که ببینم رسیده رور ظهورت 
و آفتاب امیدم دمیده روز ظهورت

دوباره جمعه گذشت و غروب شد اما
نگاه منتظر ما ندیده روز ظهور

بگو به منتظرانش نگار می‌آید
بده به منتظرانش نویدِ روز ظهور

چه می‌شود که بیاید ز راه و
من بِکِشم قدوم صاحب خود را به دیده روز ظهور

گر زحمتت افتد که نَهی پای به چشمم
بگذار که من چشم به پایت بگذارم

حیف از تو عزیزی که من‌اَت یار بخوانم
لیکن چه کنم جز تو کسی یار ندارم

کسی که منتظرش شد شهید می‌میرد
چه می‌شود که شوم من شهید روز ظهور

امیرِ صاحبِ صمصام می‌رسد از راه
و فاطمیه به پایان رسیده روز ظهور

می‌آید و دل زهرا قرار می‌گیرد
و هر که روضه او را شنیده روز ظهور

به یاد واقعه کوچه اشک می‌ریزد
برای مادر قامت خمیده روز ظهور

به انتقام نگاهی کبود می‌آید
به انتقام دلی داغ دیده روز ظهور

به انتقام لگدهای کوچه می‌آید
به انتقام رخی که پریده روز ظهور