چه شرافتی که گدا شوم به سرای تو

چه شرافتی که گدا شوم به سرای تو که سخا تویی
چه عنایتی که به ابتلا تو ببینی‌ام که شِفا تویی

نبوی ثمر، علوی پسر، دُر فاطمی، حسنی کرم
و شجاعتت همه چون پدر که تمام آل عبا تویی

جبروت محو جلال تو ملک است و میل وصال تو
حسُنَت جمیل و خصال تو که برای مدح و ثنا تویی

(علی جان علی)۴

به ضریح، نزد حسین تو، پدرت چو کعبه و هجر تو
حرم از وجود تو شش جهت همه قبله‌ی شهدا تویی

تو برای فدیه مرا بخوان به طواف دور سرت کشان
صنما به سعی تو همچنان که صفا تویی و منا تویی

نه فقط به چهره محمّدی تو چنان خلاصه‌ای احمدی
که نگفته که آن که به عمر خود سخنی به روی هوا تویی

(علی جان علی)۴

چو پدر در اوج هدایتش، چو عمو به وقت سقایتش
تو چه عمه‌ای و حمایتش، قمری و الشّمس و ضحی تویی

به وداع تلخ تو از حرم، چه نهیب زد شه محترم
که رها کنید علی اکبرم، همه غرق ذات خدا تویی

پدرت چو دیده تن تو را، به کنار تو متحیّرا 
چه شده‌ست پیکرت اکبرا، که تمام کرب و بلا تویی

(ولدی علی، ولدی علی)۴
ولدی علی همه جا تویی
(علی یا علی، علی یا علی)۲