چه سایه سار پر از لطف و رحمتی داری
ابوذر روحیپسندیدن2
بازدید1.1K
چه سایهسار پُر از لطف و رحمتی داری به جمع سایهنشینان محبتی داری غبار تربت تو با دَم مسیح یکیست عجب دوای عجیبی چه تربتی داری! به عشق تو همه عالَم شده حسینیه چقدر مجلس روضه، چه هیئتی داری بدون این که عتابم کنی، عطا کردی چقدر خوب و کریمی چه عادتی داری