چرا غرق در خون

چرا غرق در خون، شدی نقش صحرا 
چرا پاره پاره، چرا ارباًاربا 

بُنَیَّ بُنَیَّ بُنَیَّ بُنَیَّ 
مزن دست و پا پیش چشمان بابا 

مكن عزم رفتن رشید تهمتن 
نگاهی به اشك، من و بغض سقا 

بُنَیَّ بُنَیَّ بُنَیَّ بُنَیَّ 
مزن دست و پا پیش چشمان بابا 

تو و خستگی و، جهاد و شهادت 
تو و تشنگی نه، حاشا و كلّا 

و حالا به جز پاره پاره تن تو 
نمانده برایم، از آن قد و بالا 

وجود تو جمعِ، علی بود و زهرا 
تنت مثل مادر، سرت مثل مولا 

بُنَیَّ بُنَیَّ بُنَیَّ بُنَیَّ