پرچمی بر قله عالم زدند

پرچمی بر قلّه‌ی عالم زدند
زینبیون پادشاه عالمند

عقیلة العرب، عقیلة العرب

پرچمم به عشق زینب منزلم
نام او ذکر تپش‌های دلم

در حریم قرب او پر می‌زنم
یا حسین می‌گویم و در می‌زنم

ذکر تسبیح ملک یا زینب است
سفره‌ی من را نمک یا زینب است

در شجاعت ها محک یا زینب است
پایه‌های نه فلک یا زینب است

کربلای عشق و یک تل زینبی‌ست
بَه که عبّاس دلاور زینبی‌ست

عاشقان زهرای اطهر زینبی‌ست
بی‌گمان ساقی کوثر زینبی‌ست

هر چه می‌بینم به عالم زینبی‌ست
فاش و می‌گویم: خدا هم زینبی‌ست

(وای حسین، وای حسین)۴