ویرانه و خون جگر عمه بمیره

ویرانه وُ خونِ جگر، عمّه بمیره
رو دومنت رأسِ پدر، عمّه بمیره

با زخمِ تازیانه‌ها، کنجِ خرابه
شامِ غمت گشته سحر، عمّه بمیره

از ضربِ چوبِ خیزران، قدت خمیده
مثلِ تو دورانِ یتیمی، کس ندیده