وقتی گدای فاطمه بودن برای ماست

وقتی گدای فاطمه بودن برای ماست 
احساس می كنیم، دو عالم گدای ماست 

با گریه بهر فاطمه آدم عزیز است 
این گریه خانه نیست، كه دولت سرای ماست 

اینجا دم حسین، به ما وحی می‌شود 
پیغمبریم و مجلس زهرا، حرای ماست 

سلمان شدن نتیجه‌ی همسایگی اوست 
زهرا برای سیرِ كمالِ ولای ماست 

تنها وسیله ای كه نخش هم شفاعت است 
چادر نماز مادر ارباب های ماست 

فرموده‌اند داخل آتش نمی‌شویم 
فردا اگر شفاعتِ زهرا برای ماست

( ای وای مادر، مادر)۳