وقتی شروع شد نوکِ پایی به در زدند
[ حاج منصور ارضی ]وقتی شروع شد نوکِ پایی به در زدند گفتند فاطمه است ولی بی خبر زدند دیدند تکیه گاه علی شانه های توست اصلا تو را ولی برای همین بیشتر زدند مردی که هیچ ضربه به پشت کسی نزد زهراش را جماعتی از پشت سر زدند وللهِ محسن تو حسین وحسن شوند اینگونه بود زندگی ات را نظر زدند آنجا نبود مرد بنی هاشمی مگر راحت تو را بدون کمی درد سر زدند فکر نجات مرد یهودی کوچه ای بیخود نبود اینکه تو را در گذر زدند تا گوشه ی عبای علی را رها کنی در کوچه با غلاف تو را بي خبر زدند
