وای حسن وای حسن
کربلایی میثم تربتیپسندیدن0
بازدید54
(وای حسن وای حسن) حسن شدی که غریبی همیشه ناب بماند که رد مشک اباالفضل روی آب بماند حسن شدی که سؤال غریب کیست در عالم میان کوچه و گودال بیجواب بماند کمی ز غربت تو رخنه کرده است به بیرون تفاوت زن چون «جعده» و «رباب» بماند ****** یَمِ فاطمی، حسن ابن علی مَه هاشمی، حسن ابن علی به سَماء قمر، به نبی جگر به علی پسر، حسن ابن علی (سیّدی ماکوا مِثلُکَ الکریم) سرم دارِ مجتبیست، هوادارِ مجتبیست قطعاً خودِ کَرم بدهکار مجتبیست بر سردرِ بهشتِ خدا حک شده چنین بختش بلند هرکه گرفتارِ مجتبیست (یا حسن یا حسن) چه قیامتی، حسن ابن علی بَه چه قامتی، حسن ابن علی به خدا مُطیع، به جزا شفیع ساکن بقیع، حسن ابن علی شیر دلاوری از عالمی سری از هرچه بگذریم از هرچه خوشتری وقتی که زادهی اسدالله غالبی صبح جمل که شد همه دیدند حیدری