هنوز شوق تو بارانی از غزل دارد

هنوز شوق تو بارانی از غزل دارد 
نسیم یک سبب آیینه در بغل دارد 

خوشا به حال خیالی که در حرم مانده 
و هر چه خاطره دارد از این محل دارد 

به یاد چای شیرین کربلایی ها 
لبم حلاوت احلی من العسل دارد 

چه ساختار قشنگی شکسته است خدا 
درون قاب شش گوشه یک غزل دارد 

بگو‌ چه شد که من اینقدر دوستت دارم 
بگو محبت ما ریشه در ازل دارد 

(غلامتان به من آموخت در میانه خون 
که رو سیاهی ما نیز راه حل دارد )۲