هنوز تو گوش تاریخ می‌پیچه صدای زنگ سیلی

هنوز تو گوش تاریخ می‌پیچه صدای زنگ سیلی 
از همه بیشتر شیعه می‌دونه کبوده رنگ سیلی 

ما از کوچه‌ها خاطره‌ی بد داریم 
از اون ماجرا یه عمره که می‌باریم 
از سیلی بیزاریم 
 
به حقّ چیزای ندیده، صورت زهرا و کشیده 
زیاده حرفای نگفته گوشواره که زمین می‌افته

تموم روضه یعنی خاکی که رو چادرش نشسته
امام حسن تو کوچه چی دید که غرورشو شکسته 

گلبرگای یاس روی گل دیواره 
از کوچه نپرس چی بگم از گوشواره 
آره داره خون می‌باره 

امام حسن دیگه بریده 
تا درِ خونه چی کشیده 
قصّه‌ی اون سیلی چی بوده 
هر جا رو می‌بینه کبوده