
هستم تحت امر مولا فخرم اینه که آقامه علی دائِمُ الخَمر شدم بسکه پیاله ناب است این چه جامیاست که در نوع خودش نایاب است صد و ده بار زمین خوردم و فهمیدم که ساقی حیدر بوَد، مست شدن جذاب است علی علی نام آور و علی علی حیدر علی علی کرّار و کنندهی خِیبَر کسی که زانو زده پیش پای او، مَرهَب علی علی سِیفُ الله، دلاور لشکر حیدر حیدر اسمت رو لبم، غوغا میکنه عشقت قلبمو، شیدا میکنه انگور ضریح، مستم میکنه این مستی منو، رسوا میکنه دامن عصمتم از گرد عبادت پاک است نشود بندهی حیدر به گناه آلوده نام ما را بنویسید به ایوان نجف نشد از نام سگ کهف، کتاب آلوده علی علی مولانا و علی علی احمد به ملک عرش الهی علی بود لنگر نوشته بر سر در عرش خدا به خط جَلی علی وصی الله و وَصّی پیغمبر حیدر حیدر سمت معرکه، حمله میبَره بی شک که هدف، قلب لشکره نَعره میزنه، میبینند همه میدون تحت تسخیر حیدره وقت هو هوی تو شمشیر دو سر میآید ها عَلیٌ بَشَرٌ کَیفَ بَشَر میآید پیش پای تو زمین، کم به نظر میآید نام حیدر به تو مولا، چقدر میآید علی علی طوفنده و علی علی طوفان علی علی جنگنده و علی علی سلطان میان معرکه چون شیر علی بود غُرّان علی علی باب الله علی علی جانم حیدر حیدر به معرکه زد و لشکرو تار و مار کرد به معرکه زد و حریف او فرار کرد همه دارن می بینن که چطور ابوتراب به معرکه زد و طعمه ی خود شکار کرد حیدره حیدره صاحب تیغ دو سره که زده باز به مِیسره صفشکن معرکههاست خودش یه پا یه لشکره حیدره حیدره علی علی علی علی سر مست و سینه مست و دیده مست و کام مست خُم مست و باده مست و شیشه مست و جام مست حیدر حیدر گو تو عرش گردون الله هم از این نام مست