هزار مرتبه شویم دهان به مشک و گلاب

هزار مرتبه شویَم دهان به مُشک و گلاب
هنوز نام تو بردن کمال بی‌ادبی‌ست

بی‌سر و سامان تواَم یا حسین
دست به دامان تواَم یا حسین

بر سر نِی زلف رها کرده‌ای
با جگر شیعه چه‌ها کرده‌ای

زهره‌ی منظومه‌ی زهرا، حسین
کشته‌ی افتاده به صحرا حسین