هرکی که کربلاتو دیده

هرکی که کربلاتو دیده، از تمومِ دنیا بریده
می‌گن شبایِ جمعه آقا، زائرته یه قدخمیده

دلش برا تو بی‌شکیبه، می‌گه حسین من غریبه
می‌ره تا قتلگاه و می‌گه، حسین من شَیبُ‌الخَضیبه

تشنه بریده شد سرش، رو خاکِ صحرا پیکرش
الهی مادر بمیره، شکستن اون بال و پرش

دلش آشوبه، تو چارچوب تَلِّ زینبیه سینه می‌کوبه
به همین منوال می‌ره تو گودال
می‌کشه آه و هی می‌ره از حال