هر چه دارم همه از حضرت ام القمر است

هر چه دارم همه از حضرت اُمُّ الْقَمَر است
بهترین شغل، فقط خدمت اُمُّ الْقَمَر است

پدرم جزءِ غلامان همین خانم بود
پس از او هم پسرش رعیت اُمُّ الْقَمَر است

دست خالی ز در خانۀ لطفش نروم
دادن حاجت من عادت اُمُّ الْقَمَر است

رزق سالانۀ خود را ز درش می‌گیرم
سفرۀ من همه از برکت اُمُّ الْقَمَر است

زائر کرب و بلا و حرم یار شدن
به خدا در گِروِ دعوت اُمُّ الْقَمَر است

آه، که سنگ مزارش شده خاک آلوده
خاک قبرش سند غربت اُمُّ الْقَمَر است

کاش یک روز ببینیم که سقاخانه
در کنار حرم و تربت اُمُّ الْقَمَر است

هر کجایی که سخن از ادب عباس است
مطمئناً پس از آن صحبت اُمُّ الْقَمَر است

پسرش آخر مردانگی و غیرت بود
هیبتش ارثیۀ هیبت اُمُّ الْقَمَر است

یک نفر گفت که قبر پسرت کوچک بود
داغ این حرف روی صورت اُمُّ الْقَمَر است

شرم، از مادر اصغر بخدا پیرش کرد
مشکِ پاره سبب خجلت اُمُّ الْقَمَر است