هر روز پای هر محنت گریه می كنم

هر روز پایِ هر محنت گریه می‌كنم 
بر هر هزار زخمِ تنت گریه می‌كنم 

یعقوب‌هایِ چشمِ من از دست رفته‌اند 
از بس برایِ پیرهنت گریه می‌كنم 

گاهی شبیهِ عصرِ دهم، سرخ می‌شوم 
بر لحظه‌یِ به نِی شدنت گریه می‌كنم