هر روز و شب رواست صدایت کنم حسین

هر روز و شب رواست صدایت کنم حسین
گریه شبانه روز برایت کنم حسین 
تو آنچنان عزیز برای دل منی
(شایسته است سر به فدایت کنم حسین) ۲

قرار عقل و مجال صبرم رفته(۲)
تب باران در هوای ابرم رفته
شب اول قبر تا نترسم دیدم
حسین قبل از من داخل قبرم رفته(۲)

یکی غم دنیا یکی غم دین و۲
منم غم کرب‌وبلای تو دارم۲

(حسین دلدارم، حسین دلدارم...)

در بند کربلا اسارت رهایی است
پرواز می‌کند هر آنکه هوایی است 
او می‌کند نظر به دستان خالی‌ات
در این سرای پادشهی در گدایی است

شده چشمم از صدای این چاوش تر
خدایی حالی ندارم از این خوش‌تر
عقیقم را من نمی‌برم همراهم۲
زیارتگاه شهید بی انگشتر۲

محبتت را من به سینه‌ام دارم۲
در این خیابان‌ها منم علمدارت

(حسین دلدارم، حسین دلدارم...)