هر بار روزه بودم و چشمم به آب خورد
ای تشنه لب به یاد تو عطشان گریستم
حقش نبود پیرهنت را درآوردند
عریان شدی و پاره گریبان گریستم
در زیر تیغ شمر دعا کردهای مرا
از این همه مرام تو حیران گریستم
***
کفنی داشت زِ خاک و کفنی داشت زِ خون
تا نگویند کسان جسم حسین بیکفن است
سید مجید بنی فاطمه