هرکس که در این میکده نوکر شده باشد

هرکس که در این میکده نوکر شده باشد
ننگ است که دلواپس محشر شده باشد

بی ساغر و می مست شود در همه‌ی عمر
با یار اگر عمر کسی سر شده باشد

من معتقدم خوب تر از مرغ بهشت است
هرکس که در این بام کبوتر شده باشد

این چشم طمع داشتن ما فقرا هست
زیر سر لطفی که مکرر شده باشد

دنیا و قیامت گره کور ندارد
هر مرد و زنی سائل این در شده باشد

حاجت نگرفتن ز خداوند حرام است
روزی که علی صاحب دختر شده باشد

جن و ملک و انس شد آواره‌ی زینب
عالم همه پروانه گهواره زینب

(فردوس کجا، حال و هوای حرم تو)۲
دیوانه کنندست صفای حرم تو

هم بوی نجف آید و هم بوی مدینه
هم بودی حسین از همه جای حرم تو

چیزی نشود کم ز مقام تو، اگر که
مارم بنویسند گدای حرم تو

من از دست زمانه دلگیرم و
محتاج هوای حرم تو

باید که بسوزیم در این آتش حسرت
ما که نشدیم از شهدای حرم تو

ای وای از این نفس، از این بی سر و پایی
ای وای نمردیم برای، حرم تو

کن قسمتمان حال و هوای شهدا را
لبریز کند شوق شهادت دل مارا

تو زینبی و شمع شبستان حسینی
از عالم زر بی سر و سامان حسینی

زهرا، سپر جان علی بود همیشه
تو نائب زهرا، سپر جان حسینی

هرکس که حسینی‌است نمک گیر ولایت
نمک گیر وفایت تو واسطه لطف فراوان حسینی

در مدح تو این بس، ز ازل، تا ابد و دهر
سر سلسله‌ی حلقه‌ی یاران حسینی

لبخند زدی وقت ولادت به برادر
شد بر همه اثبات که حیران حسینی

از موقع میلاد سرت گرم حسین‌است
هر لحظه تو دلواپس هجران حسینی

ای کاش نمی‌دید دو چشمان تر تو
شد نیزه نشین سایه‌ی بالای سرِ تو