هرروز من به یاد تنت گریه می‌کنم

هرروز من به یاد تنت گریه می‌کنم
با پاره پاره پیرهنت گریه می‌كنم

داغِ تو را به سینه زنم تا به قتلگاه
با نیزه‌های بر بدنت گریه می‌کنم

تو زیر چکمه‌های کسی خاک می‌خوری
من پای دست و پا زدنت گریه می‌کنم

تو از فراز نیزه مرا می‌کنی نگاه
من بر فراق بی‌کفنت گریه می‌کنم

می‌میرم و دوباره مرا زنده می‌کنی
بر هر هزار زخم تنت گریه می‌کنم

یا اباعبدالله آقای من...