نه لوح و نه قلم بود و نه ارض و نه سما بود و

نه لوح و نه قلم بود و نه ارض و نه سما بود و 
خدا بود و علی بود و علی بود و خدا بود 

نه چرخ و نه فَلک بود و نه حور و نه مَلک بود و
علی حمد به لب داشت علی گرم ثنا بود 

نه جبریل امین بود و نه گردون و زمین بود و
نه این چهار عناصر نه، نه این هفت بنا بود  
****
به فتوّت به جوان‌مردیِ مولا به علی
تکیه کرده همه‌ی مردیِ دنیا به علی

رو به هرکس بزنی غیر علی باخته‌ای
ما که داریم فقط رو به تمنّای علی
****
ساقی از خمر ولایت بچشان باده
که امشب به تولّیِ علی مست شوم

بی‌خبر از هست شوم 
عاشق یک‌دست شوم

سر بکشم پَر بکشم حلقه‌ی اقبال زنم
از قفسِ خاکیِ تن بال زنم

لب به سخن باز کنم خوانم و پرواز کنم 
گویم و اعجاز کنم بر دو جهان ناز کنم 

مدح علی بر همه آغاز کنم آن منم و عشقم امیرم
به همین عشق اسیرم که کِشد سوی غدیرم

روم و دامن دلدار بگیرم
نگهی افکند و مالک صدبار شوم 
زنده صد بار بمیرم 

چه غدیری چه امیری چه بشیری 
چه مَه و ماه منیری 
چه قیامی چه پیامی 
چه امامی چه مقامی

همه جا بهر عنایت
همه جا نور ولایت
شده از خالق معبود روایت
که بُوَد عید ولایت

مَلک و حور و پری عرض و سما 
کوه و چمن دشت و دمن 
ریگ و رمل، نخل و شجر، جن و بشر
یکسره کوشند مگر تا شنوند 

از دو لب ختم رُسل
فخرِ سبل، هادیِ کل  
مدح علی شیر خدا را 

جبرئیل آمده از سوی خداوند تعالی
به رخش نور تجلّی به لبش حکم تولّی

که علی ختم رسالت
گوهر بهر جلالت 
نبیِ اُمّیِ خاتم، پدر عالم و آدم
صلوات از سوی حق بر تو و بر آل تو هر دَم 

به علی باش مبلّغ 
به تو از امر خالق سرمد شده بَلِّغ 
برسان حکم خدا را و بگو گفته‌ی ما را 
که خدا یار تو باشد

اگر امروز زبان را نگشایی و
تولّیِ علی را به به خلایق ننمایی
دل اهل ولا را نربایی

به خدایی که تو را داده چنین قدر و جلالت
به تو و حیدر و آلَت
همه ابلاغ تو باطل شود از بدوِ رسالت

بگشا لعل لب و بانگ به عالم بزن و
سیطره‌ی کفر و دورویی همه برهم بزن
از شیر خدا دَم بزن  

اینک بچشان بر همگان شام ولا را 
از شیر خدا دَم بزن 

ساقی مِی بده که مرا زیر و رو کند 
بویش زِ دور کار هزاران سبو کند 
خِلقت به روی دست علی را گرفت و گفت 
دست کسی نظیرش اگر هست رو کند