حسینم این همه آذر به سینه‌ام نزنید

حسینم این همه آذر به سینه‌ام نزنید
نمک به زخم دل درد‌پرورم نزنید

در این مدینه همین‌جا سر مرا ببُرید 
ولی غلاف تیغ به بازوی مادرم نزنید 

سرمایه‌ی محبّت زهراست دین من 
من دین خویش را به دو دنیا نمی‌دهم

گرم مِهر و ماه را به دو دستم نهد قضا 
 یک ذرّه از محبّت زهرا نمی‌دهم 

فاطمه رفت ولی در عوضش ثابت کرد 
پا نهادن به رَه عشق جگر می‌خواهد