نسیم را به نگاهم شراره می بینم

نسیم را به نگاهم شراره می بینم 
هلال ماه عزا را دوباره می بینم 

به آسمان شده ام خیره و نمی دانم 
كه قطره قطره ی خون یا ستاره می بینم 

سفر به وادی خونین كربلا كردم 
كه هر طرف بدنی پاره پاره می بینم 

هزار و نهصد و پنجاه آیه را باهم 
به زیر پای هزاران سواره می بینم 

به چشم اشك فشانم هزار چشمه ی خون 
روان ز حنجر یك شیرخواره می بینم 

به پیكری كه پُر از بوسه ی رسول خداست 
چه زخم ها كه فزون از شماره می بینم 

به دامنی كه پر از عطر چادر زهراست 
چه روی داده كه دود و شراره می بینم 

به یك طرف سر خونین سید الشهداء 
به یك طرف دف و چنگ و نقاره می بینم 

بر مشامم می رسد هر لحظه بوی كربلا 
بر دلم ترسم بماند آرزوی كربلا 

تشنه ی آب فراتم ای اجل مهلت بده 
تا بگیرم در بغل قبر شهید كربلا