ناگهان خلوت من با زدنی ریخت به هم
[ سیدرضا نریمانی ]- 5.4K
- 8
- 0
ناگهان خلوت من با زدنی ریخت به هم مجلس ذکرِ مرا بد دهنی ریخت به هم رویِ این ساقِ ترک خورده بلندم کردند استخوانم پسِ هر پا شدنی ریخت به هم کار من از همه مجذوبِ خدا ساختن است نظری کردهام و قلب زنی ریخت به هم دید حساس شدم آمد و دشنامم داد پسر فاطمه را با سخنی ریخت به هم لعنتی بس که از این موی سرم میگیرد زلف آشفته به هر آمدنی ریخت به هم کار تشییع مرا لنگه دری عهده گرفت از غم من دلِ هر سینه زنی ریخت به هم شاعر: علی اکبر لطیفیان ***
