نان نخورد و نهاد نان هر شب

نان نخورد و نهاد نان هر شب
سفره‌ی خالی فقیران را
با دعا‌های مادرانه‌ی خود
تربیت کرد نسل شیران را

عملیّات‌های ما در جنگ
شد موفّق به رمز یا زهرا
در شب حمله، قلب رزمنده
سخنی تازه داشت با زهرا

هر شهید انتخاب زهرا بود 
دم آخر به دامنش سر داشت
که به جایی رسید اگر هر کس
همه را از دعای مادر داشت

از صف رزم و در کف بازار
چون علی باش چون علی محکم
باش شمشیر زن چنان مالک
باش خرما فروش چون میثم

شب سرانجام رخت بربندد
صبح لبریز روشنا قطعی‌ست
لحظه‌ای شک به سینه راه نده
وعده‌ی نصرت خدا قطعی‌ست

دوست دارم که یک شب جمعه
صبح گردد به رسم خوش عهدی
ناگهان بشنوم ز سمت حجاز
نغمه‌ی دلخوش أنا المهدی