ناله برآورده شاخه‌ی ریحان من

ناله برآورده شاخه‌ی ریحان من
ای گل نورسته‌ی گلشن دامان من

ای به سر دوش من، زینت آغوش من
مکن فراموش من، جان تو و جان من

پر  قنداقه پر از خونه، علی لای لای
دل مادرتِ پریشونه، علی لای لای
زیر لب لالایی می‌خونه، علی لای لای

(علی جانم، علی لای لای)

از چه چنین خسته‌ای؟ وز چه زبان بسته‌ای؟
شور و نوایی کن ای، بلبل خوش خوان من

تیغ ز شیرت گرفت، وز منِ پیرت گرفت
تا چه کند اَشک و آه، دیده‌ی گریان من

توی گهواره نمی‌خوابی، علی لای لای
این همه تو نکن تو بی‌تابی ، علی لای لای
بمیرم که تشنه‌ی آبی، علی لای لای

(علی جانم، علی لای لای) 

مادر بی چاره‌ات، کنار گهواره‌ات
منتظر ناله‌ات، ای گل خندان من

حرمله کرد از جفا، تو را ز مادر جدا
نکرد اندیشه از، حال پریشان من

سرت افتاده روی شونت، علی لای لای
شده خونی همه‌ی گونت، علی لای لای 
عزیزم مبارکه خونه‌ات، علی لای لای

(علی جانم، علی لای لای)