می رسد با ناله و غم کاروانی غرق ماتم

می‌رسد با ناله و غم
کاروانی غرق ماتم

باغبانی همرَهِ خود آوَرَد گلخانه را
همرَهِ خود کرده شمع و بلبل و پروانه را

خیمه‌ها گردیده برپا
در دل خاموش صحرا

«یابن زهرا»

خواهر درد آشناییپ
می‌هراسد از جدایی

در میان خیمه‌ی غم ناله دارد بلبلی
دل غمینِ کودکِ خود مادر خونین دلی

با نوایی عاشقانه
زیر لب خواند ترانه

«یابن زهرا»

گشته برپا بانگ یا رب
می‌رسد آوای زینب

خیمه ماتم مزن در سرزمین کربلا
می‌دهد بوی جدایی این زمین پر بلا

ای امیدِ آخرینم
داغ هجرت را نبینم

«یابن زهرا»