می‌باره اشک آسمون به غربت امام حسن

می‌باره اشکِ آسمون به غربتِ امام حسن 
خدا بخواد یه روز میریم زیارتِ امام حسن 

فدایِ غربتش بشم، حرم نداره
شبِ شهادتی، یه زائرم نداره
حرم نداره، حرم نداره

غمش دوباره تازه شد تو لحظه‌هایِ آخرش
اومد صدا شکستنِ گوشواره‌هایِ مادرش 

یادش نرفته مادرش جوون شهید شد 
هنوز نگفته که چرا موهاش سپید شد