میان میکده‌ها غصه استحاله شده

میان مِی‌کده‌ها غصه استحاله شده
دوباره غوره‌ی نارس، هزارساله شده

چه کوثری‌ست که در کاسه و پیاله شده
و سقاهم ربهم، شراباً طهورا شده

رسیدن در مِی‌خانه بی‌معطلی است
شراب خنده‌ی زهرا و خنده‌ی علی است

ستاره نیست در افلاک، ریسه بندان است
قشنگ‌تر ز قمر، ماه نیمه‌شعبان است

عروس فاطمه خوش باش، قول قرآن است
همین پسر که نمک دارد و نمکدان است

چه محشری شده، والشمسُ والضحی شدن است 
مبارک است تجلّیِ رَبّنا شدن است

شروع غیبت تو نه، بی انتها شدن است
امام حاضرِ سردابِ سامرا شدن است

مدار چرخش این زندگیست حرکت تو
رسیده روزی عمرم ففط به برکت تو 

قنات خشک شدم پس کجایی اقیانوس
جهنم است برایم بهشت بی‌طاووس

حرم همیشه به یاد تو می‌روم پابوس
تو کربلا، تو نجف، مکه و مدینه و طوس

ضریح چشم تر عاشقان پر از گره است
گدای سامره‌‌ات بی‌قرار تذکره است

چه خوب می‌شود از تو به ما امان برسد 
نشان خیمه‌ات، یار بی‌نشان برسد
جواب نامه‌ام از چاه جمکران برسد

*****

چه قرن ها که شروع شد تمام شد بی تو
چه لقمه‌ها که حلال و حرام شد بی تو

گدای صاف و صمیمی سابقت نشدم
رفیق بی‌کلک و خوب و صادقت نشدم
خجالت از تو کشیدم که لایقت نشدم
تو عاشقم شدی اما من عاشقت نشدم

قرار آخر هفته همیشه یادم رفت
من آبروی تو راهم به باد دادم و رفت

فدای تو بشوم که پر از غم و دردی
دروغ گفتم، دروغ گفتنِ من را به رو نیاوردی
در این زمانه‌ی نامردها خودت مردی
همیشه بار گناه مرا سبک کردی

میان عشق منو تو اگر مغالطه شد
مرا خرید علی و حسین واسطه شد