مهمان ز حجاز آمد

مهمان ز حجاز آمد، با عزت‌و ناز آمد
کوتاه کن این قصه، از راه دراز آمد

روح حرمین آمد، یعنی که حسین آمد
شد موسم مهمانی، اما به بیابانی

لبیک به لب‌های، هفتادو دو قربانی
روح حرمین آمد، یعنی که حسین آمد

آید غریبانه، شمع‌و گل‌و پروانه
هم پیرو جوان دارند، هم کودک‌و دردانه

ای کربُ‌بلا امشب، خوش باش از این مطلب
بر خاک تو پا بُگذاشت، ناموس علی زینب

روح حرمین آمد، یعنی که حسین آمد
این کوه منای ماست، میثاق خدای ماست

ما اهل بلا هستیم، این کربُ‌بلای ماست
***