مهربانا به ربنا سوگند

مهربانا به رَبَّنا سوگند
به حسین و به کربلا سوگند

به یتیمان مجتبی سوگند
امشبی بیا و درگذرم

بدنت طعمه‌ی دو لشکر شد
سنگ از نیزه بی‌حیاتر شد

جوشن اندازه‌ی تو آخر شد
بس که قدت بلند شد

بس که می‌ریخت سنگ دور و برت
زیر پاها شکست بال و پرت

جای پایِ که مانده روی سرت
با چه رویی تو را به خیمه بَرَم

گیسوانت به خون حنا خورده
صورت تو چقدر پا خورده

پشتت از چند نقطه تا خورده
سوخت ای وای باز هم جگرم