من گدای بی‌سامونم

من گدای بی‌سامونم
ولی تا پای جونم
با قطره‌های خونم
پای تو می‌مونم

همیشه تو روضه‌ها می‌گم نذاری
دل من اسیر این و اون بشه
آرزوی نوکرت فقط همینه
مثل تو شهید غرق خون بشه

(ای کس و کارم، باغ و بهارم
دار و ندارم، حسین حسین) ٢

(حسین برای من پناهه
حسین برام یه تکیه‌گاهه) ٢

تو امام اشک و خونی
خودت اینو می‌دونی
که توی عُمق جونی
تا ابد می‌مونی

چشای سینه‌زنا می‌گه با گریه
عمریه دیوونه‌ی خرابته
می‌خری همه‌ی این دیوونه‌ها رو
اینم از قشنگی مرامته

پر از غروری، تکّه‌ی نوری
سنگ صبوری، حسین حسین

حسین شکوه این جهانه 
حسین قشنگ‌ترین بهانه