من و روضه‌های محرمت

من و روضه‌های محرمت
من و خیمه‌ی پر ماتمت

چه حکایتی شده این غمت
نرسد دمی که نخواهمت
نکشم دست از نخ پرچمت

تویی تو کهف امان تویی پناه جهان
به خیمه‌ات دلخوشم مرا ز هیئت مران

که از محرم تا محرم بی‌قرارم حسین
تمام عمرم سر ز کویت برندارم حسین

(کلیم اگر دعا کند بی‌تو دعا نمی‌شود)2
(مسیح اگر دوا دهد بی‌تو دوا نمی‌شود)2

تو اگر به خون نکشانیم به سرای خود نرسانیم
پی داغ خود ندوانیم غم خود اگر نچشانیم

به خدا بی‌تو همه فانی‌ ان تویی تو نعم الامیر تویی تو نعم النصیر
مرا در آغوش خود دم شهادت بگیر

که بی‌قرار و سوگوار و دل غمینم حسین
در انتظار جاده‌های اربعینم حسین

(کلیم اگر دعا کند بی‌تو دعا نمی‌شود)2
(مسیح اگر دوا دهد بی‌تو دوا نمی‌شود)2

(چه به مسجد و چه درون دل 
نده‌ام به جز تو دلی به غیر)2
که چنان حبیب و چنان بریر بشوم فدای تو چون زهیر 
شده باتو عاقبتم بخیر

تویی تو عین الیقین تویی تو حب المتین
امام خون و قیام شهید احیای دین

نخواهم از تو جز سعادت جز شهادت حسین
کجا منو این آرزو و این لیاقت حسین

(کلیم اگر دعا کند بی‌تو دعا نمی‌شود)2
(مسیح اگر دوا دهد بی‌تو دوا نمی‌شود)2

(گرد حرم دویده‌ام 
صفا و مروه دیده‌ام)2 
هیچ کجا برای من کرب و بلا نمی‌شود