من همان شاهم که شب‌ها جای خوابو استراحت مونس طفل یتیمم

من همان شاهَم که شب‌ها جای خواب و استراحت مونس طفل یتیمَم
یار هر ویران نشینم، روز یار خلق و شب هم‌بازیِ طفل یتیمم

هم‌نشینی با گدایی را به شاهی برگزینم
من همان شاهم که مَشک پیرزن گیرم به دوشم
من همان شاهم که دست حق بوَد در آستینم

گر ببینم اشک غم می‌ریزد از چشم یتیمی
می‌رود تا عرش اعلا آه از قلب حزینم