من غم و مهر حسین با شیر از مادر گرفتم

من غم و مِهرِ حسین باشیر از مادر گرفتم
روزِ اول کامَدَم دستور تا آخر گرفتم

(بر مشامِ جان زدم)۲ هر لحظه از عطر حسین
سبقت از عود و گلاب و نافه و عنبر گرفتم

دست من گیر که این دست همان است که من(۲)
سال‌ها از غمِ هجرانِ تو بر سر زده‌ام(۲)

بر مشامم می‌رسد هر لحظه بوی کربلا(۲)
بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا