من شهادت می‌دهم ممسوس ذات حق علی

من شهادت می‌دهم ممسوس ذات حق علی 
داده عشق تو به بازار جنون رونق علی

روی دوش انبیاء در روز محشر بیرقی‌ست
با خط نور است نقش روی آن بیرق، علی

از عبادات همه جنّ و بشر، بالاتر است
ضربه‌ی بنیان‌کَنت در غزوه‌ی خندق، علی

مصدر نور خدایی؛ آفتاب خلقتی
نور کلّ انبیاء هم از تو شد مشتق، علی

می‌رسد روزی که تو میزان‌ اعمالی به خلق
ای به مسند روز محشر، حاکم مطلق! علی

می‌شود معلومشان در روز وانفسا که بود
باب تو مفتوح و باب دیگران مغلق؛ علی

جامه‌ی پشمینه‌ای داری و دنیا در پِی‌ات
چشم و دل سیری از این دنیای استَبرَق؛ علی

اِنّ هذا اوّلُ مَن آمَنَ بی، شأن توست
مؤمن اوّل، تویی؛ ای بر همه اسبق، علی

قدرت جهل جماعت، کم نبود از تیغشان
شد ز تیغ جهل مردم، فرق تو منشق؛ علی

(علی جان علی جان علی جان علی جان)