من رفیق زیاد دارم، باوفا حسین اومد

من رفیق زیاد دارم، باوفا حسین اومد
من سفر زیاد رفتم، کربلا یه چیز دیگه‌ست

(کربلا رؤیامه، خونه‌ی آقامه
به همه می‌گم من، که حسین آقامه)۲

رؤیامه رؤیامه رؤیامه، کربلا آخر دنیامه
حسین ابن علی آقامه

دوای هر دردی، دنیامو زیر و رو کردی
گرفتی دستامو، آقا تو واقعاً مردی

تو واقعاً خوبی، تو قلب من تو محبوبی
دل سیاهم شد، با عشق تو طلاکوبی

خدا برام نگهت داره، که واقعاً عزیزی
حقیقتاً به تو دل‌بستم، حقیقتاً عزیزی

حسین جان...

همه‌ی امیدم، تموم عمرم آرزو داشتم که تو رو می‌دیدم
واسه یه لحظه دیدنت آقا، زندگیمو می‌دم
همه‌چیمو می‌دم

نذار گدات باشم
اونی که دیدی خنده‌هاشو کاش میدیدی اشکاشم
من آرزو کردم وقت مردن کاش تو بغلت باشم، نذار که رسوا شم

نبودی می‌مردم
هر دفه که دور از تو بودم من، آقا زمین خوردم
تمومه کارام رو به راه شد تا اسمتو آوردم

نکنه دلتو زدم، نمی‌خوای به روم بیاری
آقاجون شرمندتم، نکنه تنهام بذاری

همه می‌خوان منو زمینم بزنن، امام حسین نمی‌زاره
همه می‌خوان آبرومو ببرن، امام حسین نمی‌زاره