من دور بودم ، دور بودم دور بودم

(من دور بودم، دور بودم، دور بودم
من دور بودم از تو، من محجور بودم) ۲

تو نور بودی، نور بودی، نور بودی
من کور بودم، کور بودم، کور بودم

تو لطف کردی، لطف کردی، لطف کردی
افسوس، صد افسوس، من مغرور بودم

با روی سیاه اومدم، ای کاش بپذیری منو
با بار گناه آمده‌ام، ای کاش بپذیری منو

(الهی العفو)۲

می‌میرم و دم تو مرا زنده می‌کند
کاریِ من صدات مسیحای زینب است

طوری قدم زدم که همه باخبر شدند
کاخ یزید زیر قدم‌های زینب است

هر چه زدند سنگ، سرش آخ هم نگفت
آخر حسین گرم تماشای زینب است
***
سر پیراهن تو، من چهل منزل کتک خوردم
***
خیلی گران تمام شد این آب خواستن
یک مشک از قبیله‌ی ما یک عمو گرفت

ای وای رباب

حسین، هنوز شبا خواب می‌بینم، خواب وداع آخرت
هنوز شبا خواب می‌بینم که می‌دوم پشت سرت


یاد وداع آخر برو که دیره، ولی یه کاری کن دلم آروم بگیره
معجزه‌ای کن که داره زینب می‌میره

برو که دیره، محاسنت رو دست کشیدم جای مادر
به نیّتش بوسیدم از گودیِ حنجر

می‌دونی خاطرت برام چقدر عزیزه
الهی موهات هیچ موقع به هم نریزه

حسین سالار زینب، اگه مثلِ ابر بهار می‌باره زینب
قدّ تموم آسمون غم داره زینب، غم داره زینب

کاشکی می‌شد انگشترت را در بیاری
یا پیرهن و به من می‌دادی یادگاری

دوره‌ات کنند تو ازدحام چیکار کنم من
غارت بشی جلو چشام چیکار کنم من

قبله‌ی افلاک، دارند طوافت می‌کنند یه عدّه ناپاک
نیزه به پهلوت می‌زنن می‌اوفتی رو خاک

آیه‌ی تطهیر، با سنگ دارند می‌زننت به حکم تکبیر
خواهر برات بمیره که شدی زمین‌گیر

روی تنت رنگی به جز شفق نداری
انقده که خون رفته ازت رمق نداری

هر کی یه ضربه می‌زنه روی تن تو
همه می‌خوان فیض ببرن از کشتن تو

مامور نیزه، کوتاه نمیاد انگاری مجبوره نیزه
دارند تو را کم می‌کنن به زور نیزه

عزیز برادر

چه جور بگم نچرخونش با چه زبونی
تو اوّلین امام پشت به آسمونی

حسین...