من دست شستم از همه دنیا از استکان چایی تو نه

من دست شستم از همه دنیا، از استکان چایی تو نه
بازم منه بیچاره رو دریاب، کم می‌شه از آقایی تو؟ نه

چای داغ روضه‌ات، توی دست سردم
بهترین درمونه برای دردم

هو الشفاء، این بخار کتری بزم عزات
هو العزیز، پیر غلام چایی ریز روضه‌هات
هو الحیات، (یا اباعبدالله جونم فدات)۴

سنگین که می‌شه غصه‌ی دنیا، رو قلب تنها و پر از دردم
توو کوچه‌های شهر دنبال دار الشّفای روضه می‌گردم

مجلسای روضه‌ات، آب رو آتیشه
حال من توو هیئت، خوبه همیشه

هو النجات، زیر خیمه‌ی قتیل العبرات
هو الرفیق، هر کسی که گریه می‌کنه برات
هو الحیات، (یا اباعبدالله جونم فدات)۴