من به روی خلق

من به روی خلق در از نور داور باز کردم
من به خنده عقده از قلب پیمبر باز کردم

من طناب خصم را از دست حیدر باز کردم
من به امر رهبرم بر قاتلم در باز کردم

من تن تنها طرفدار امام المتقینم
من کیم زهرای اطهر دخت خیرالمرسلینم

کیستم من نور قرآن نه بگو قرآن نورم
فاطمه ممدوحه‌ی تورات و انجیل و زبورم

می‌رود بر عرش اعلی نور عصمت از تنورم
درزمین گویند انسان در سما خوانند حورم

نه از اینم نه از آنم بلکه فوق آن و اینم
من کیم زهرای اطهر دخت ختم المرسلینم

هر دو بخشیدیم با اخلاص و صدق و پاکی دل
من گلوبند و علی انگشتر خود را به سائل

انّما و هل اتی در شان ما گردید نازل
من امیرالمومنین هر دو اولی الامریم کامل

آری آری اوست زهرا من امیرالمؤمنینم
من کیم زهرای اطهر دخت ختم المرسلینم

دامنی دارم که ثارالله را می‌پرورانم
مصحفی دارم که مانند کتاب الله ماند

حجره‌ای دارم که حتّی کعبه آن را قبله خواند
منطقی دارم که فریاد علی را می‌رساند

این من و این مسجد و این خطبه‌های آتشینم
من کیم زهرای اطهر دخت ختم المرسلینم

مادری دارم که ذات حق فرستاده سلامش
شوهری دارم که پیغمبر بود محو مقامش

دختری دارم که نور وحی خیزد از کلامش
فضّه‌ای دارم که دارد مام عیسی احترامش

شیعه‌ای دارم که خود یارش به روز واپسینم
من کیم زهرای اطهر دخت ختم المرسلینم

من کیم ام الولا، ام النّبی، ام الکتابم
من کیم صومم، صلاتم، عصمتم، نورم، حجابم

من کیم بیت امیرالمؤمنین را آفتابم
من کیم اوّلین شخصیت عالم کند مادر خطابم

برترین مولای خلقت خوانده یار و هم‌نشینم
من کیم زهرای اطهر دخت ختم المرسلینم