منی که قدر مهربونیاتو ندونستم
حسین ستودهپسندیدن20
بازدید1000+
منی که قدر مهربونیاتو ندونستم تویی که رزقمو میدی هنوزم که هنوزم شبیه بچه گمشده توی دل بازار یه جوری گریه میکنم دلت برام بسوزه مثل بازار دنیا، که من از دار دنیا دارم امالبنین و یه اباالفضل تا بیاییم یهبار هم، منِ بیسرو پا رو بده دست اباالفضل، به اباالفضل یا امالبنین من بلد نبودم اصلاً از این حرفا، امالبنین یا امالبنین مادر منم شدی مادر سقا، امالبنین یا امالبنین، ام البنین، ام البنین.. چه شبایی که با گریه گذشت و گذروندم چه شبایی که کار رسیده بود به استخونم همه پسزده بودن من و دلواپسیهامو تو زیر چادرت منو نگه داشتی، بمونم اگه سختی کشیدم، تو جوونی بریدم خیالم راحته منو میبینی چیزی نمونده از من، اگر بد باشم اصلاً تو که خوبی، تو که امالبنینی یا امالبنین تو بزرگتری برام از همه دردا، امالبنین یا امالبنین من بدم، تو بهترین مادر دنیا، امالبنین یا امالبنین، امالبنین، امالبنین..