منی که عمریه کبوتر گوهرشادم

منی که عمریه کبوتر گوهرشادم 
خاطرات حرم نمی‌ره دیگه از یادم  
تصویر گنبدو این روزا هر کجا دیدم
با یه دلِ شکسته به آقام سلام دادم 

آقا‌جون نوکرت اومده، دوباره پیش تو رو زده 
دست خالیِ من رو ببین، ببین اشک چشام جاریه
به‌خدا وقت دلداریه، دوباره پای حرفام بشین 

دستام خالیه، دستامو بگیر
ایّها الرئوف یا نعم الاَمیر
 
سایه‌ی لطف تو افتاده رو سرم آقا 
پَر می‌زنه دلم دوباره تا حرم آقا
حالا که دورم از ضریح با‌صفای تو
میون عاشقات اسمتو می‌بَرم آقا 

تموم لحظه‌های منی 
تو امام رضای منی 
تویی لیلا منم مجنون
 
بطلب ای عزیز‌دلم 
به‌خدا که مریضه دلم 
بده بازم دوا درمونم

عبدِ روسیام، هستم سر به زیر 
ایّها الرئوف یا نعم الاَمیر

شبای جمعه دل هواییِ حرم می‌شه 
روضه بهونه‌ای برا چشمِ ترم می‌شه 
شبایی که دلم برای کربلا تنگه 
اسم عزیزِ فاطمه بال و پَرم می‌شه 

یا حسین میگم و می‌پرم، دلمو تا حرم می‌بَرم 
کنار گنبدت ارباب، خودمو تو حرم می‌بینم
که یه گوشه میرم می‌شینم 
می‌خونم با دل بی‌تاب: 
شاهِ کربلا یا نعم الاَمیر