گفت: منو غربت مادر

گفت: منو غربت مادر
شمیم گل حیدر 
شدم روضه‌خون مادر شاهنشه بی‌سر

باز شده محشر کبری
شده تو دلا غوغا
شده ذکر لب سینه‌زنا حضرت زهرا

مادرم مادر کل عالمه
اگه جون بدم براش بازم کمه
کی میگه مادر ما بی حرمه
حرم مادر من تو قلبمه

(مدد یا زهرا)

دل، گره خورده به نامش
شدم عبد و غلامش
همه عالم و آدم شده مبهوت کلامش

دل، به زیر قدماشه
ولی مست نگاشه
خدا عاشق لحظه‌ی قنوت ربناشه

مادرم مادر مهربونیاست
مادرم مادر شاه کربلاست
تنها آرزوی نوکرش اینه
بدونه که قبر مادرش کجاست

(مدد یا زهرا)

گفت، به اذن ید مادر
به اذن ید حیدر
دل خسته و مجنون زده تا کرب‌وبلا پر

باز، دارم حال و هوایی
یه حس ماورایی
دارم شوق پریدن روی ایوون طلایی

دل من برا حرم دربدره
همه ترسش اینه کربلا نره
اعتقاد قلبی نوکراته
سفر کرب‌وبلا با مادره

ما خانه به دوشیم
غم زینب به دو عالم نفروشیم
ما باده به‌دستیم
به در خانه‌ی ارباب دست به دامان توام

نمی‌گیرم از کسی جیره
دلم به در تو زنجیره
خدا می‌دونه از اون اول
دل با یا حسین آروم می‌گیره

یار، به کشور دل تو پادشاهی
به کشتی جان تو ناخدایی
تو زینت دوش مصطفایی
امام عشقی و سرجدایی

قیامتم با حسین حسابم
حسین بوَد مذهب و کتابم
خدا کند کِی منو عذابم
که من به عشق حسین خرابم